KONVIB

Gaan we wachten op Godot of gaan we door?

We gaan blijven wachten, want Godot heeft beloofd dat hij zou komen. We kunnen dan ook niet zomaar weggaan. Want als hij dan komt dan zijn wij er niet. Wat gaat hij dan zeggen. En dat kunnen we niet maken. Niet alleen voor Godot, maar ook voor de buren.

Maar wacht, als hij niet komt, wat dan. Dan missen we onze trein en kunnen we met de bus gaan, wat niet zo plezierig is. Bovendien nog een heel stuk te voet. En wellicht gaat het regenen. Neen, wat hij ook beloofd heeft, als hij niet komt, dan komt hij niet, maar ik ga niet op hem wachten. Ik neem de feiten zoals ze zijn.

Maar als we niet wachten op Godot, dan gaan we nooit weten of hij al of niet gekomen is. Als we nu doorgaan is het mogelijk dat de volgende minuut Godot hier staat en op zijn beurt op ons moet wachten, wachten tot in de eeuwigheid, want wij zijn weg en komen niet meer terug. Laat ons wachten zodat we uiteindelijk zullen weten dat Godot al of niet gekomen is.

Maar wat zijn we er mee te weten dat Godot al of niet gekomen. Als hij komt dan heeft hij gewoon zijn belofte gehouden en zal er niets veranderen aan wat we denken te doen. Als hij niet komt dan gaan we nooit weten of hij al of niet komt. Dus als we altijd maar wachten, gaan we ook nooit weten of hij al of niet komt. Laat ons niet wachten.

Maar als we niet wachten en doorgaan, waarheen dan moeten we gaan. We nemen de trein en dan. Uit de trein de leegte in, de open ruimte, waar niemand is en Godot nooit zal komen. Het enige wat we dan kunnen doen is dezelfde weg in omgekeerde richting te gaan, terug naar deze plaats om terug te wachten, maar dan tot de eeuwigheid, omdat Godot ons hier niet heeft gevonden. Al die moeite van het wachten en door te gaan is dan voor niets. Daarom laat ons wachten.

Maar als we wachten glipt de tijd door onze vingers. De tijd, dat stukje eeuwigheid dat we krijgen, verdwijnt gewoon, omdat we er niets mee doen, zelfs geen herinnering blijft er van over. Alle ogenblikken zijn hetzelfde als een eindeloze ketting. Laat ons de ketting verbreken en doorgaan, zodat de tijd tot leven komt.

Ja, laat ons doorgaan, maar direct terugkomen, en terug doorgaan, en terug terugkomen....