Over KONVIB
|
|
Lange armen en lange tenendoor Filip Wouters, CV KonVIBBij het verschijnen van dit artikel is het reeds 6 maanden geleden dat je nog iets vanuit de Raad van Bestuur kon lezen dat uit mijn pen vloeide. Nochtans is de Raad van Bestuur iets meer samen gekomen dan gepland. Niet omdat de koffie en koekjes zo lekker zijn maar omdat nieuwe, niet altijd leuke wendingen, ons dit verplichtte. Lange tenenAls communicatie verantwoordelijke van de vereniging probeer ik onder andere de discussies, nieuwe vraagstukken en besluiten die op de Raad van Bestuur voorkomen, naar de rest van de vereniging door te spelen. Graag noem ik dat dan de achterban. Maar jammer genoeg kan niet alles direct gecommuniceerd worden met de achterban. Sommige gesprekspartners en thema's zijn zo delicaat dat we genoodzaakt zijn een kleine communicatiestilte in te lassen. Dit wordt enkel ingevoerd wanneer dit leidt tot een rimpelloze of voordeligere uitkomst voor de imkerij. EenheidIn onderhandelingen moeten de neuzen aan de ene kant van de tafel steeds in de zelfde richting wijzen. De Vlaamse imkerij heeft hierin geen te beste reputatie bij overheden of grote organisaties. Om die reputatie op te krikken, is er een grotere eenheid nodig binnen de imkerij. Zoals je in de vorige editie van het maandblad kon lezen, heeft onze voorzitter in een gemoedelijke sfeer de Vlaamse bonden rond de tafel gekregen. Grotere landbouworganisaties en overheden, kijken deze toenaderingspogingen tevreden toe. Lange armenDoor het veelvuldige gesjor aan de mouw van onze politiekers, wordt er door de overheid meer aandacht besteed aan de imkerij. In een vergadering in Antwerpen met de verenigingen van provinciale overheden, werd de imkerij openlijk de vraag gesteld wat de provincie als instituut kon doen voor de imkerij. Vooral de provincies die nog niet zoveel doen rond imkerij (Antwerpen, West - en Oost - Vlaanderen), waren aanwezig. Aan de andere kant van de tafel zaten de Vlaamse imkerfederaties. Door wat lobbywerk, is er in West - Vlaanderen een technische werkgroep bijen opgericht en gaat er op initiatief met gemeente Knokke, een symposium . De conclusies van de vergadering in Antwerpen werden meteen gebruikt bij de eerste bijeenkomst van de technische werkgroep. Het versterken van het drachtgebied en sensibilisatie werden als voornaamste actiepunten naar voor geschoven. DiversiteitDe bij zit in de lift. In New York is het verbod om bijen te houden, recent afgeschaft. De first lady heeft prompt een bijenkast in de tuin van het witte huis gezet. Zo wilde ze het belang van de imkerij onderstrepen. Ook in het Vlaamse land zien we meer aandacht voor de bij. Het jaar van de biodiversiteit, dit is de afsluiter van het tienjarige project "Countdown 2010. Red de biodiversiteit", helpt voor deze aandacht. Voor vele lokale initiatiefnemers is de bij een leuk topic om rond het diversiteitsthema te gaan werken. Hou zeker je ogen open binnen jouw gemeente of jouw vereniging om hier de stem van de imker zelf niet te vergeten! In dezelfde zin, heeft ook Natuurpunt een werkgroep bijen opgericht. Momenteel gaat de aandacht volledig naar de solitaire bij. De trekker van de werkgroep is op de hoogte van het bestaan van de Kon.VIB en weet dat we open staan voor voorstellen. Maar graag deze actie mee in de gaten houden dat de imkerij zelf niet in een verkeerd daglicht komt te staan.
|




