KONVIB

Maandpraatje augustus 2011

“Ocharme die mensen van den Hout en den Bouw” hoor ik de vrouw nog zeggen tegen de winkelbediende, “ ‘t is altijd hetzelfde, als den Bouw verlof heeft is ‘t altijd slecht weer!”. De meeste mensen zijn al vergeten welk een schitterend maar droog voorjaar we hebben gehad zodat het nog veel en lang moet regenen vooraleer het grondwaterpeil voldoende zal zijn gestegen.

Juli 2011 was niet alleen vrij nat maar vooral ook koel waardoor de vliegactiviteit rond onze bijenhal bijna volledig was stil gevallen. Wij hebben gezorgd dat onze produktievolken na het slingeren geen honger zouden lijden door een aantal liters suikerwater toe te dienen, dit naargelang de hoeveelheid honing die ze hebben mogen houden na het slingeren.
Onze jonge volkjes, die we afgelopen maanden hebben opgekweekt, hebben het moeilijker om nog voldoende ‘goed’ stuifmeel bij elkaar te verzamelen. Lichtgele losse stuifmeelklompjes van mais worden wel massaal aangevlogen maar de kwaliteit hiervan is niet bijzonder. Een extra raam stuifmeel uit de onderbak van onze productievolken overhangen bij deze kweekvolkjes kan wonderen doen.

Door het koele weer afgelopen maand vraag ik me af hoe effectief de varroabehandelingen met mierenzuur en Thymovar zijn geweest. Bij deze lage temperaturen komt niet voldoende actieve stof vrij om de mijten effectief te kunnen doden.
Als varroabehandeling heeft een broedstop of het verwijderen van al het broed minder last van het koele weer en geldt dan ook als een zeer betrouwbare methode onder alle omstandigheden.

Foto 1: Thymovartabletten op de ramen. Zorg dat de afdekking niet rechtstreeks op de thymovar rust, de opgebouwde wasbruggen kunnen hier van nut zijn.

Foto 2: Na een varroabehandeling is het nuttig om het broed te controleren om zo een juist beeld te krijgen van de restbesmetting.

Bij het controleren van de voorraad wintervoer of het broednest van een nieuw ingevoerde moer stuiten we nu op veel meer weerstand van onze volken dan zo’n twee maand geleden. Onze anders zo zachte rustige bijen laten zich nu van een andere kant zien. Het nonchalant omgaan met oude ramen kan ons zuur opbreken eens een sneukelende werkster deze restjes zoetigheid heeft gevonden. Welke signalen of feromonen hier de actie opgang brengen weet ik niet maar dat ze heftig zijn is wel zeker. Zo heb ik ooit ervaren bij het voeren van suikerstroop dat er bij bepaalde kasten steeds veel dode bijen achterbleven in de voerbak. Ik heb nog steeds geen verklaring voor de dood van deze bijen. Ik vraag me af of hetzelfde gebeurt als we bijvoorbeeld deze periode van het jaar de bijen in open lucht oude ramen laten uitlikken (vooral niet doen, werkt roverij in de hand!). Als we dit schouwspel gade slaan zien we een echt slagveld met een heleboel gesneuvelden. Steken de bijen elkaar hier dood of wat gebeurt er dat er zoveel slachtoffers achterblijven? Misschien geldt hier ook de natuurwet van de sterkste, diegene met de meeste en agressiefste krijgers wint. Speelt dit fenomeen ook in het massale afsterven van de hommels onder de lindebomen zoals sommige willen beweren?

Foto 3: Dode bijen na het droog likken van oude ramen, hoe zijn ze gestorven?

In ieder geval nog genoeg stof tot nadenken en observeren en geef toe wat is er mooier dan het observeren van levende dingen die gratis en voor niks rond u gebeuren. Daar hoef ik geen zonnige oorden voor op te zoeken.

WW