 |
 |
|
Maandpraatje juli 2011 Op de kalender wordt juli aangeduid als de hooimaand, voor de bieboer was het de honingmaand, was het…. Nu is het de varroamaand. Afgelopen 4 maanden zijn we met de vereniging druk in de weer geweest om een beginnerscursus in te richten. We hebben van de 70 inschrijvingen een 25-tal cursisten kunnen warm maken om effectief te starten met bijen. De afspraak was als de cursisten een kast afleveren zorgt het bestuur voor de bijen en zo geschiedde. Gelukkig heeft iedereen van de cursisten een mail en nu de cursus is afgelopen wordt er nog druk informatie uitgewisseld tussen de cursisten enerzijds en tussen bestuur en cursisten anderzijds. Zo kreeg ik afgelopen week een mail van een groep jonge imkers die hun eerste zwerm hebben geschept. Dit is hun relaas:
Foto 1: de drie astronautachtige figuren. Foto 2: de meest moedige moest de boom in.
Snel handelen was de boodschap want hoelang hing die zwerm daar al en hoe lang was die nog van plan daar te blijven? Een lege kast, kapruinen en lange telescopische snoeizaag werden gehaald en ook een 'blauwe bak' van het IOK zou zijn nut bewijzen. Toen kwam de imker in ons boven. 3 imkers met evenveel meningen over hoe we het zouden aanpakken. Uiteindelijk kreeg de volgende manier de voorkeur. Jan zou zich comfortabel in een aanpalende boom nestelen met de blauwe bak en Bart zou met snoeizaag een ruk aan de tak geven waar de bijen aan hingen. Beneden aan de boom stond een kast klaar om de zwerm in te kappen. Een korte en hevige ruk aan die tak deed een deel van de zwerm in de bak belanden. Maar ook een deel op Jan zijn been en handen met een aantal steken als gevolg. De bak werd op de lege kast gegoten en nu maar afwachten of de koningin er bij was. De bijen die naast de bak vielen verzamelden zich als snel terug in de boom. Hadden we de koningin gemist of zat er nog een tweede koningin op die zwerm? Omdat de zwerm die terug in de boom ging hangen redelijk groot bleek te zijn, besloten we de eerste werkwijze nog een keer over te doen. Jan terug in de boom en Bart terug aan de tak. Voor het geval er een tweede koningin op deze zwerm zou zitten, hebben we deze op een tweede lege kast gekapt. Voor het geval er maar één koningin aanwezig zou zijn, dan zouden de bijen wel de weg naar de andere kast vinden. Dit bleek later ook het geval te zijn. Na een paar uur bekomen van ons avontuur waren alle bijen naar de eerste kast verhuisd. Het scheppen van het tweede stuk van de zwerm was dus niet nodig geweest. Met de eigenaars van de tuin hadden we afgesproken om de bijen 's avonds om 10 uur op te pikken om ze naar hun definitieve bestemming te brengen. Tien uur bleek te vroeg, want er werd nog volop gevlogen. Om 11 uur hing er nog wat volk aan de buitenkant van de kast maar die hebben we dan maar met zachte dwang de kast ingejaagd. Met het vlieggat opgevuld en een spanriempje rond de kast kon de verhuis naar onze bijenhal aangevat worden. Om half twaalf, konden we stellen: opdracht volbracht. Misschien was het allemaal niet volgens de regels maar het was zeker een goede les en oefening. Bij een controle aan de nieuwe kast de dag nadien was het duidelijk dat het nieuwe volk niet moest onder doen voor de al aanwezige volkjes. En om het met de woorden van Denis te zeggen: 'een zwerm dat moet ge meemaken, dat is een fantastisch fenomeen', kunnen Bart, Jan en ik nu alleen maar beamen. oliver Tot zover hun wedervaren! Het geeft ongelofelijk veel voldoening om dergelijke jongelui te mogen bijstaan. WW
|
