 |
 |
|
Maandpraatje februari 2011 De lange winteravonden hebben onze vereniging geïnspireerd om een beginnerscursus bijenteelt in te richten. Eén van de aanleidingen was dat de gemiddelde leeftijd van onze leden dringend naar omlaag zou moeten. Vandaar dat we vooral publiciteit voor onze cursus zouden maken buiten het gekende imkerswereldje, om zoveel mogelijk niet imkers nieuwsgierig te maken naar het bijenhouden. In een wijde omtrek werden alle mogelijke media zoals dag- en reclamebladen, stadskranten, lokale radio’s en gemeentelijke info’s aangeschreven met een korte uiteenzetting van onze opzet. Opvallend vele aangeschrevenen waren bereid een stukje over het bijenhouden en de cursus te publiceren. Reacties bleven dan ook niet uit. Mensen belden voor meer informatie met vragen zoals wat kost die cursus, hoe zit dat met bijensteken, mag ik wel bijenkasten plaatsen waar ik woon en ga ik dat wel kunnen. Vragen die voor de hand liggen voor een niet-imker en waar gevestigde bieboeren haast nooit bij stil staan. Als ik voor mezelf mag spreken is bijenhouden iets vanzelfsprekends, dat er altijd is geweest, van vader op zoon. Er werden bijen gehouden voor de honing als aanvulling in de dagelijkse voeding net zoals het fruit uit de boomgaard, de groenten uit de moestuin, varkens en kippen voor het vlees enz. Bij de foto's: groenten, fruit en zo veel meer uit de natuur, een ongekende luxe voor sommige. Tot voor kort waren er weinig voorwaarden voor het houden van bijen. Nu moet iedere imker geregistreerd zijn bij het FAVV en als men een potje honing wil verkopen moet er een register goede bijenteeltpraktijken kunnen voorgelegd worden. In het overbevolkte Vlaanderen is niet iedereen even tevreden met de komst van bijenvolken in zijn buurt en zal er naar een betere locatie gezocht moeten worden. Dit zijn problemen voor later en net met deze voorwaarden willen we beginnende cursisten nog niet lastig vallen. Maar ‘first things first’, cursisten zouden na de cursus toch een idee moeten hebben hoe een volk is samengesteld en hoe het in grote lijnen evolueert gedurende het jaar met al zijn praktische handelingen vandien. Als ze dan met een jonge moer op een 4-ramer en de meest elementaire materialen kunnen starten is iedereen het volgend jaar al veel wijzer geworden, zoals wie verder zal gaan met het houden van bijen en wie niet. De kunstzwerm is ondertussen uitgegroeid tot een volwaardig drachtvolk waarvan ze een nieuwe kunstzwerm kunnen maken. In het verleden heb ik mensen geholpen die zonder cursus en op hun eentje wilden starten met bijen houden. Sommige zijn hierin geslaagd maar de meerderheid hield het voor bekeken na een tijdje. Als blijkt dat één van de gezinsleden of de imker zelf allergisch reageert op een bijensteek is het niet onverstandig om een ander hobby te zoeken. Bij beginnende imkers ziet men snel of iemand ‘handeling’ heeft om met bijen om te gaan. Sommige mensen hebben van nature de juiste handelswijze om een volk te controleren, andere zullen dit nooit hebben of leren. Het is deze laatste categorie die dan ook moeren verliest, de meeste steken krijgt en ondanks een geweldige theoretische kennis de praktische kant van het bijenhouden moeten laten voor wat het is. Ondanks alles zullen de nieuwe cursisten met open armen ontvangen en begeleid worden . Zij die serieuze twijfels hebben zeker niet ‘pushen’; een kast met bijen in verkeerde handen kan voor heel wat problemen zorgen maar evenzeer bij de juiste persoon voor jaren veel plezier. Goede imkers vinden het altijd leuk om met bijen te werken en zijn meestal erg praktische mensen met een open geest die snel nieuwe dingen oppikt. Zie ook: http://www.konvib.eu/imker-worden/293-inleiding-imker-worden.html WW
|
